W każdym budynku są pomieszczenia, w których okresowo panuje podwyższony poziom wilgotności. Wilgoć należy z nich bezwzględnie usuwać, a w szczególnie narażonych miejscach stosować materiały o podwyższonej na nią odporności.
Skąd się bierze wilgoć na poddaszu?
Pomieszczenia na poddaszu wymagają efektywnej wentylacji. Specyfika niektórych z nich, jak kuchni i łazienek usytuowanych pod dachem wynika z oczywistej funkcji tych pomieszczeń - wykonywanie podstawowych czynności skutkuje wytwarzaniem nadmiernej ilości pary. Stopień wilgotności mieszkania na poddaszu ulega także zmianie w zależności od pory roku. Zimą, para wytwarzana przy wykonywaniu podstawowych czynności domowych, takich jak gotowanie, pranie czy kąpiel, uchodzi na zewnątrz z ciepłym powietrzem. Nie odprowadzony nadmiar pary przenika wszelkie nieszczelności i skrapla się w miejscach chłodniejszych (kondensacja), pozostawiając w nich wilgoć. Jeśli poddasze wykonane jest w sposób prawidłowy i z użyciem izolacji dobrej jakości, nie wyrządza ona szkód w układzie warstw znajdujących się pod pokryciem. Wraz z nadejściem cieplejszych dni jej nadmiar zostanie usunięty. Latem wilgoć wnika do mieszkania z zewnątrz – w ciepłe dni powietrze w domu jest bardziej suche i chłodniejsze niż poza nim, więc para wnika do wewnątrz i nawilgaca chłodniejsze zakamarki.
Zwiększona wilgoć w mieszkaniu, także na poddaszu, pojawia się również na skutek innych czynników. Jeśli budynek jest nowy, dużo wilgoci emitują wysychające materiały budowlane. Wilgoci technologicznej pozbywają się świeżo wymurowane ściany, schody, tynki, podłogi, kleje, lakiery i farby. W takiej sytuacji nowe, niedogrzane budynki wyposażone w zbyt szczelne okna mogą mieć problemy z odprowadzaniem wilgoci, szczególnie jesienią i zimą. Nadmiar pary wodnej w dosychającym budynku może przestraszyć inwestora, gdy zimą zaobserwuje on strużki wilgoci gromadzące się na zewnętrznej stronie folii paroprzepuszczalnej. Sytuacja taka występuje czasem podczas pierwszego sezonu grzewczego – wilgoć technologiczna w dużych ilościach przenika przez membranę i w zimne dni wykrapla się pod pokryciem. Zapewnienie dobrej wentylacji pod połacią, szczególnie w obliczu nieco wyższej temperatury, powinno poskutkować usunięciem zjawiska. Ważna jest też wentylacja samego pomieszczenia na poddaszu – aby działała prawidłowo, do pomieszczeń musi być umożliwiona infiltracja powietrza z zewnątrz, a mogą ją zapewnić dobre okna.
Okna odporne na wilgoć
Z myślą o kuchniach i łazienkach na poddaszu, producenci oferują okna o zwiększonej odporności na wilgoć. Tego typu stolarka pokryta jest warstwą poliuretanu i wyposażona w nawiewniki dostarczające powietrze z zewnątrz. Te rozwiązania techniczne w budowie okna dachowego okazują się niezwykle użyteczne w praktyce. Do pomieszczeń o szczególnie wysokim poziomie wilgoci możemy wybrać okna z PCW – w odróżnieniu od drewnianych nie wymagają zabiegów konserwacyjnych.
Mikrowentylacja
Okna połaciowe przeznaczone do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności powinny być tak skonstruowane, żeby umożliwiały dopływ świeżego powietrza do wnętrza, najlepiej przy zamkniętym skrzydle. Wentylację przy uchylonym, a raczej rozszczelnionym skrzydle zapewnią okucia z funkcją mikrowentylacji. W zależności od rodzaju okuć, mikrowentylacja może mieć jeden lub trzy stopnie uchyłu skrzydła. Wybraną pozycję uzyskuje się poprzez odpowiednie ustawienie klamki - okno jest zamknięte a pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła pozostaje niewielka szczelina. Wadą tego typu rozwiązania jest to, że przez rozszczelnione okno łatwiej się włamać oraz trudniej sterować ilością napływającego do pomieszczenia powietrza. Większe możliwości daje nam okno z zamontowanym nawiewnikiem.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)