Nie tak często jak standardowe okna dachowe stosuje się inne typy okien - kolebkowe, panoramiczne i balkonowe. Poniżej opisujemy cechy poszczególnych rozwiązań.
Okna kolankowe
Stosuje się je w ścianach kolankowo-pionowych, w dachach o kącie nachylenia od 20° do 55°. Okno kolankowe jest połączone ze standardowym oknem dachowym za pomocą specjalnego kołnierza kolankowego. Doświetla pomieszczenie i zwiększa pole widzenia przez okno, na dodatek dolne przeszklenie doświetla podłogę. Dostępne jest w wersji otwieranej, z blokadą zabezpieczającą przed pełnym otwarciem, oraz nieotwieranej.
Okna kolebkowe
To specjalne konstrukcje z odpowiednio uformowaną ościeżnicą, skrzydłem i pakietem szybowym. Łuk wygięcia okna jest dopasowany do łuku dachu, przez co wkomponowuje się w połać. Okno kolebkowe jest oknem otwieranym obrotowo z klamką zamontowaną w dolnej części skrzydła. Jest to produkt nietypowy, wykonywany na indywidualne zamówienie klienta.
Okna panoramiczne
Charakteryzują się dużymi rozmiarami oraz dużym kątem uchylenia skrzydła, co umożliwia swobodne wyjście na dach. Zapewniają dobre doświetlenie i wietrzenie pomieszczenia. Zwykle otwierają się w sposób uchylny lub obrotowy. Na rynku są też dostępne modele, w których skrzydła w prowadnicach przesuwają się na boki, chowając się w specjalnym panelu umieszczonym na zewnątrz. Uwalniają w ten sposób całą powierzchnię okna – dzięki temu w pomieszczeniu możemy poczuć się jak na słonecznym tarasie.
Nietypowe są też okna obrotowe o podwyższonej osi obrotu oraz z doświetleniem dolnym – ta część pozostaje zamknięta. Górne skrzydło otwiera klamka umieszczona w dolnej jego części. Takie okno zapewnia większą powierzchnię doświetlenia.
Balkon na poddaszu
Na poddaszu oprócz zwykłego okna balkonowego (z dwoma pionowymi skrzydłami drzwiowymi), można też zamontować specjalne okno balkonowe. Górna część – standardowe okno dachowe – otwiera się uchylnie do góry do 45°, dolna – okno kolankowe – pozostaje zamknięta lub otwiera się na bok. Jeśli otworzymy obie części, możemy wyjść na balkon.
Inny, oryginalny sposób na doświetlenie poddasza to balkon dachowy. Górne skrzydło otwiera się uchylnie pod kątem 45°, dolna część z barierkami po bokach wysuwa się. Niestety, jest to dość kosztowne rozwiązanie. Okna mogą też być połączone w system, przez co tworzą szeroki balkon. Takie rozwiązanie zapewnia nieograniczony widok na zewnątrz.
Lukarna i wole oko
To kolejne sposoby na doświetlenie poddasza. Dają jednak słabsze oświetlenie niż typowe okna połaciowe, chyba że zamontuje się np. kilka lukarn. Są ozdobą dachu, urozmaicają jego kształt.
Lukarna – typowa lukarna zbudowana jest z pionowej ścianki frontowej z tradycyjnym, pionowo osadzonym oknem i dwóch trójkątnych ścianek bocznych. Nieco mniej popularną wersją lukarny jest opcja jednospadowa, w przypadku której występuje tylko jedna połać o niskim kącie nachylenia.
Kształt lukarn oraz ich rozmieszczenie warunkuje symetria dachu oraz kąt jego nachylenia (nie może być zbyt mały). Lukarny dobrze sprawdzają się w dachach stromych, o kącie nachylenia powyżej 45º, o wysokich (powyżej 1 m) ściankach kolankowych.
Lepszym rozwiązaniem będzie jedna większa lukarna, obejmująca szerszą połać dachu niż np. dwie lub trzy węższe, umieszczone obok siebie. Każda kolejna lukarna komplikuje konstrukcję dachu, utrudniając odpływ wody z górnych partii dachu oraz zwiększając ryzyko zalegania śniegu. Poza tym, trudniej jest zagospodarować wnętrze np. z dwoma wąskimi, sąsiadującymi ze sobą lukarnami, chyba że znajdują się w osobnych pomieszczeniach.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)